Er zijn algemene risicofactoren die kunnen helpen bij het identificeren van patiënten die risico lopen op een COPD-longaanval, waaronder:

Eerdere longaanvallen

Eerdere longaanvallen

Een voorgeschiedenis van longaanvallen is de sterkste voorspeller van het toekomstig risico op longaanvallen. Het risico op heropname of overlijden neemt ook aanzienlijk toe na de eerste ziekenhuisopname en bij elke volgende longaanval.10

Biomarkers

Biomarkers

Patiënten met een eosinofielengetal van 100 of meer cellen/mm3 in het bloed hebben, zonder behandeling met inhalatiecorticosteroïden, een groter risico op longaanvallen. Hoe hoger het aantal eosinofielen, hoe groter het risico.31

Symptoomlast

Symptoomlast

Toenemende symptomen zoals dyspneu of frequente productieve hoest gaan gepaard met een verhoogd risico op longaanvallen.10,32*

Longfunctie

Longfunctie

Een slechte longfunctie (bijv. FEV1) gaat gepaard met een groter risico op longaanvallen. Houdt echter in gedachten dat patiënten met een hogere FEV1 (GOLD-stadium 1) meer longfunctie kunnen verliezen dan patiënten met ernstiger COPD.2,33

Syndemieën

Syndemieën

COPD-patiënten met comorbiditeiten zoals kanker, hartfalen, dyspepsie of astma lopen een groter risico op frequente longaanvallen.34 Nieuwe studies suggereren dat er sprake is van een syndemisch optreden van COPD en hart- en vaatziekten, waarbij de fundamentele pathobiologische relatie tussen het hart en de longen een samenspel veroorzaken leidend tot een verslechtering van de ziektelast en -prognose.4